Van Clovis tot Remigius van Reims, Karel VII of Jeanne d’Arc ... sinds mensenheugnis
is de geschiedenis van de Marne vervlochten geweest met de geschiedenis van Frankrijk!

Het doopsel van Clovis door Sint-Remigius in de kerstnacht van 498 in de basiliek Saint-Remi te Reims ligt aan de oorsprong van de traditie van het wijden van de koningen. Een dertigtal koningen werd op deze wijze in Reims gekroond, onder meer Karel VII dankzij het optreden van Jeanne d’Arc.

De eerste koning die in Reims werd gewijd was Lodewijk de Vrome, zoon van Karel de Grote.
Hij werd op 5 oktober 816 tot keizer gezalfd door paus Stefanus IV in de eerste kathedraal, die werd gebouwd door Sint Nicasius. Het prestige van de “Sainte Ampoule” en de politieke macht van de aartsbisschoppen van Reims, in het bijzonder van aartsbisschop Hincmar, maken dat vanaf Hendrik I (1027) de koningskroningen definitief in Reims plaatsvonden.

Van Karel de Eenvoudige in 893 tot Karel X in 1825 zijn niet minder 33 troonopvolgers tot koning gekroond. Dit gebeurde volgens een onveranderlijk ritueel van niet minder dan... 5 uur. Deze 5 uren waren trouwens amper voldoende om de Sainte-Ampoule onder zwaar escorte en zeer voorzichtig rond te dragen, gebeden voor te dragen, het wijdingsceremonieel uit te voeren met zalf en oliën, de zijden kousen aan te trekken, zich te hullen in de fluwelen mantel versierd met leliën, zich de kroon te laten opzetten, het zwaard te omgorden, de sporen aan te trekken, en de scepter en de “verge” overhandigd te krijgen... De ceremonie zou drie maal plaatsvinden te Saint-Remi, vervolgens vanaf 1027 in de kathedraal van Reims.  Het gebeuren werd afgerond door een banket in de grote zaal van het huidige Palais du Tau.

Sinds 1027 werden slechts twee koningen niet gekroond te Reims: Lodewijk VI werd te Orleans gekroond door de aartsbisschop van Sens in 1108, Hendrik IV werd gekroond te Chartres op 27 februari 1594.

Koningskroningen van lodewijk XIII tot karel X

Deze tentoonstelling vond plaats in het Palais du Tau tot 2 november 2014

Reims: de smaad aan hendrik IV

Cette longue tradition des sacres connut quelques rares défections, dont une historique...

In 1594 weigerde Reims de plechtigheid aan Hendrik IV, 
wiens katholiek geloof nogal aan de lauwe kant werd bevonden.
Hij werd uiteindelijk dan maar in Chartres gekroond, maar deze belediging kwam Reims
duur te staan: hij koos voortaan Châlons als hoofdplaats van de Champagne.